دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

این بیت بیانگر لحظه‌ای است که عاشق در اوج خلوت و خوشی با محبوب، نگرانِ فاش شدن این راز است. شاعر با لحنی التماس‌آمیز، از محبوب می‌خواهد که این حریم خصوصی و لحظات شیرینِ وصال را حفظ کند و اجازه ندهد نسیم صبا که نماد آشکارکننده اسرار عاشقانه است، آرامش این خلوت را برهم زند.

درونمایه اصلی شعر، غنیمت شمردنِ فرصت و بیم از دخالت عوامل بیرونی در حریم عاشقانه است. فضای شعر، فضایی سرشار از بیم و امید است؛ بیم از دست دادن حال خوش و امید به ماندگاریِ این لحظات ناب که در سایه زلف محبوب پدید آمده است.