دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

اگر تنها یک شب فرصتِ هم‌بستر شدن با ماهِ زیبایی همچون تو فراهم شود، آن‌قدر لذت‌بخش و غنیمت است که می‌توان به پاسِ همان یک شب، یک عمر اسبابِ خوشبختی و شادکامیِ واقعی فراهم کرد.

آن زلفِ پریشان و پیچ‌درپیچ را از روی چهره‌ات کنار بزن تا از گوشه‌ی آن ماهِ تابان، شب‌های سیاه و تاریکِ هجرانِ مرا به روشناییِ مهتاب تبدیل کنی.

اگر چشم و ابروی تو بخواهد به کسی فنِ کُشتن و خون‌ریزی بیاموزد، آن‌قدر استادانه عمل می‌کند که می‌تواند حتی افرادی چون حضرت خضر (که عمر جاوید دارد) و حضرت مسیح (که مرده زنده می‌کند) را به قصابانی خون‌ریز تبدیل کند.