دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۵۱۷
امیرخسرو دهلویدرک و برداشت
هوش مصنوعیدرونمایه و پیام
در این بیت، شاعر با زبانی سرشار از حسرت و فروتنی، باد را به عنوان پیامآور برمیگزیند. او که از محضر یار بازمانده و توفیق دیدار و ملازمتش را نیافته، از باد میخواهد تا نایب او باشد و درود و سلامش را به محبوب برساند.
فضای حاکم بر این سخن، آمیخته به اشتیاق و دلتنگی است؛ جایی که شاعر میکوشد با این واسطهگری، پیوند عاطفی خود را با معشوق که همچون سروی آزاد و متناسب به تصویر کشیده شده است، حفظ کند.
معنای روان
ای باد، اگر ما نتوانستیم به حضور یارِ بلندقامت و خوشرفتار خود برسیم و در پیشگاهش بندگی کنیم، تو از جانب ما سلامی به او برسان.
نکته ادبی: سرو خرامان استعارهای از معشوق است که به دلیل قامت بلند و راه رفتن موزون و باوقار، به سرو تشبیه شده است.
آرایههای ادبی
تشبیه معشوق به سرو که نماد قامت بلند و آزادگی است.
مخاطب قرار دادن باد به عنوان موجودی که درک و فهم دارد و میتواند پیام را منتقل کند.
کنایه از عدم توفیق در دیدار و ملاقات با معشوق.