دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

این اشعار بازتاب‌دهنده شدت رنج و اندوهِ حاصل از دوری و هجران است. شاعر با بهره‌گیری از تصویرسازی‌های زنده و عمیق، دردی را به تصویر می‌کشد که از مرزهای جسمانی فراتر رفته و به ساحت ابدیت و پس از مرگ نیز رسوخ کرده است.

درون‌مایه اصلی اثر، آتشِ پنهانی است که از سوز دلِ عاشق برمی‌خیزد؛ آتشی که در حیاتِ دنیوی، جسم و پیراهنِ او را به خون می‌آلاید و در عالمِ پس از مرگ نیز، حتی کفنِ او را در تیرگی لحد به خاکستر بدل می‌کند.