دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

راهِ رسیدن به سوی معشوق را گم کرده‌ام؛ دیگر از چه کسی سراغِ این راه را بگیرم؟ و رنجِ این دوری و هجران را با چه کسی در میان بگذارم؟

از سرزنش‌ها و خرده‌گیری‌های کسانی که دلی مرده و عاری از عشق دارند، به تنگ آمده‌ام و به آستانه‌ی مرگ رسیده‌ام؛ به راستی چه کسی می‌تواند دوای دردِ این دلِ آشفته را به من نشان دهد؟

سایه‌ی مرگ بر سرم افتاده و من همچنان در خیالِ تو غرقِ مستی هستم؛ کسی را می‌خواهم که بتواند تعبیرِ این حالِ آشفته و رؤیای پریشانِ من را بازگو کند.

به من گفتند که نشانِ دلِ عاشق را در چشمانِ تو بجویم، اما از آنجا که چشمانِ فریبنده‌ی تو نیز خود سرمست و شورانگیز است، دیگر از چه کسی می‌توانم چاره‌جویی کنم؟