دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

دیروز که معشوق از جایی عبور می‌کرد، همه دل‌ها بی‌اختیار به سمت او کشیده شدند و عاشقانِ گم‌گشته در عشق، از هر سو دوان‌دوان به دنبال او روان گشتند.

حرکاتِ ناز و کرشمه‌های معشوق، همچون بلایی پنهان در کمین نشسته است؛ چنان که تیرِ نگاهِ کشنده‌ی او، پیر و جوان را از هر سو به کامِ نیستی می‌کشاند.

موی معشوق همچون زنجیری دل‌ها را اسیر می‌کند و خوی و رفتارِ او، دلالِ (واسطه‌ی) شکارِ عقل و هوش است. در بازارِ صورتِ او، جانِ عاشقان است که از هر سو معامله می‌شود.

من در کنجِ غم و تنهایی، به یادِ معشوقِ بلندبالای خود (سرو) نشسته‌ام و به همین دلیل است که هرگاه در باغ، درخت سروی را می‌بینم، یادِ او در نظرم زنده می‌شود.

از این پس که تو قصدِ بی‌مهری و بدرفتاری داری، من نیز همچون پادشاهی باوقار، زمامِ اختیارم را به دست می‌گیرم و از این عشق دوری می‌گزینم.