دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

ای همراهانی که از مسیرِ رفتهٔ من باخبر هستید، من در این راه گم گشته‌ام؛ پس به سوی من بیایید و مرا به راهِ راست بازگردانید.

ای کسانی که ادعای وصل و عاشقی دارید، از ما فاصله بگیرید؛ چرا که ما از شدتِ دوری، سینه‌مان چاک شده است (دردی عمیق داریم)، اما شما تنها دامنِ لباس‌تان چاک است (غمی ظاهری و کم‌ارزش دارید).

ای جویندگانِ عشق، بروید و آن محبوب را تماشا کنید؛ من تنها در صورتی شما را زاهد و پارسا می‌دانم که همچنان بر توبه و پرهیزِ خود باقی بمانید (و به وادیِ خطرناکِ عشق قدم نگذارید).