دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

امروز از لابه‌لای اشک‌های سرخی که از چشمانم جاری است، به این واقعیت تلخ پی بردم که تمام تکیه‌گاه و اساسِ دلِ مجروح و پرخونم در حال ویران شدن است.

تو خود به خوبی آگاهی که زندگی کردن بدون وجود تو برای من غیرممکن است، اما من در شگفتم که چگونه ممکن است یک یار واقعی و وفادار، رسم دوستی را رها کند و پیوند با دوستان مهربانش را بگسلد.