دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

امیرخسرو دهلوی

گزیدهٔ غزل ۲۹۹

امیرخسرو دهلوی
تا تو از خانه برون آیی هردم چاک است بر سرکوی تو دامان و گریبانی چند

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

فضای این بیت، توصیف اشتیاق بی‌حد و حصر عاشقان و بی‌قراری آنان در انتظار دیدن روی معشوق است. شاعر با تصویرسازی، صحنه‌ای را ترسیم می‌کند که در آن، کوی معشوق به دلیل هجوم عاشقانِ بی‌تاب و دل‌سوخته، پر از جامه‌های دریده شده است.

در فرهنگ ادبی ما، دریدن گریبان و دامن نشانه‌ی اوج غم و بی‌قراری عاشق است. این بیت به‌خوبی بیانگر این نکته است که حضور معشوق چنان شورانگیز و تأثیرگذار است که عاشقان با دیدن او یا حتی انتظار برای آمدن او، اختیار از کف می‌دهند و جامه صبر بر تن می‌درند.

معنای روان

تا تو از خانه برون آیی هردم چاک است بر سرکوی تو دامان و گریبانی چند

هر لحظه که از خانه بیرون می‌آیی، در کوچه و خیابانِ تو، بسیاری از گریبان‌ها و دامن‌ها (لباس‌های عاشقان) به نشانه بی‌قراری و غمِ عشق، پاره‌پاره شده است.

نکته ادبی: ترکیبِ «دامن و گریبان چاک کردن» در ادبیات کلاسیک کنایه از غلبه‌ی احساسات، حیرت و بی‌قراری شدید عاشق است. واژه «هر دم» به تکرار و استمرارِ این وضعیتِ عاشقانه اشاره دارد.

آرایه‌های ادبی

کنایه چاک بودنِ دامن و گریبان

نشانه و نمادی از اوجِ بی‌قراری، اندوه و ازدست‌رفتنِ صبر و شکیبایی عاشق در برابر جلوه‌ی معشوق.

اغراق چاک است... گریبانی چند

بزرگ‌نمایی در تعداد عاشقانِ بی‌تاب که کویِ معشوق را پر از نشانه‌های شیدایی کرده‌اند.