دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۲۹۱
امیرخسرو دهلویدرک و برداشت
هوش مصنوعیدرونمایه و پیام
این بیت بیانگرِ حقیقتِ تغییرپذیری و ناپایداریِ روزگار است و نگاهی امیدوارانه به رنجهای آدمی دارد. شاعر با یادآوریِ این اصل که تلخیها و سختیهایِ زندگی، دائمی نیستند، تسکینی برای دلِ دردمندِ عاشق فراهم میکند و نوید میدهد که چرخِ روزگار همواره در حال گردش است و وضعیتِ دشوارِ فعلی، بهزودی به گشایش بدل خواهد شد.
معنای روان
گره از کارِ این عاشقِ دردمند و بینوا باز خواهد شد و سختیهایش پایان مییابد، چرا که قانونِ تغییرناپذیرِ دنیا این است که هیچکس و هیچ وضعیتی برای همیشه به یک حالت باقی نمیماند.
نکته ادبی: واژه درویش در اینجا استعاره از عاشقی است که در برابرِ تقدیر یا معشوق، دست خالی و نیازمند است. جمله در زبان کهن به معنای همه یا تمام بهکار رفته است.
آرایههای ادبی
اشاره به قانونِ ناپایداری و بیثباتیِ دنیا که همه چیز در حال تغییر است.
تقابل میان آسانی و مشکل که نشاندهنده تغییرِ وضعیت از سختی به راحتی است.