دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

امیرخسرو دهلوی

گزیدهٔ غزل ۲۷۶

امیرخسرو دهلوی
ره ده ای دیده و خار مژه را یک سو کن که خرامان و خوش آن سرو روان باز آمد

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این بیت به توصیف لحظه‌ی بازگشت معشوق و شور و اشتیاق عاشق برای دیدن او می‌پردازد. شاعر با بیانی پرشور، چشمان خویش را خطاب قرار می‌دهد تا هر مانعی را از پیش رو بردارند و با آمادگی کامل به دیدار محبوب بشتابند. فضای کلی اثر آمیخته با نوعی شادمانی و امیدواری است که پس از فراق، با بازگشت محبوبِ بلندبالا و خوش‌خلق ایجاد شده است.

معنای روان

ره ده ای دیده و خار مژه را یک سو کن که خرامان و خوش آن سرو روان باز آمد

ای چشمان من، مسیر نگاه را باز کنید و موانع (مانند مژه‌ها که همچون خار در مسیر بینایی قرار دارند) را کنار بگذارید؛ زیرا آن محبوبِ موزون‌حرکت و زیبا، همچون سروی خرامان دوباره به سویمان بازگشته است.

نکته ادبی: خار مژه استعاره‌ای است از موانعی که مانعِ تماشای جمالِ دوست می‌شود (احتمالاً به دلیلِ تاری دید ناشی از اشک) و سرو روان، تعبیری کهن برای توصیف قامت کشیده و برازنده‌ی محبوب است.

آرایه‌های ادبی

استعاره سرو روان

تشبیه قامت بلند و موزون معشوق به درخت سرو که به هنگام راه رفتن خرامان است.

استعاره خار مژه

تشبیه مژه‌ها به خار به دلیل ایجاد مانع در مسیر دیدن و تاریِ چشم.