دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

امیرخسرو دهلوی

گزیدهٔ غزل ۲۵۰

امیرخسرو دهلوی
گرنه زنجیر دل از طرهٔ خوبان کردند زلف لیلی ز چه رو سلسلهٔ مجنون شد؟

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این شعر با زبانی پرسش‌گرانه و عاشقانه، به توصیفِ پیوند ناگسستنی میان زیباییِ معشوق و اسارتِ قلبِ عاشق می‌پردازد. شاعر در پیِ اثباتِ این نکته است که زیبایی‌های ظاهری معشوق، همچون دامی برای به بند کشیدنِ دل‌های مشتاقان عمل می‌کنند و گرفتاریِ مجنون در بندِ زلفِ لیلی، خود سندی است بر این مدعا.

معنای روان

گرنه زنجیر دل از طرهٔ خوبان کردند زلف لیلی ز چه رو سلسلهٔ مجنون شد؟

اگر گیسوانِ دلربایِ خوبان و زیبارویان، وسیله‌ای برای به زنجیر کشیدنِ دل‌های عاشقان نیست، پس دلیلِ آنکه زلفِ لیلی به زنجیر و بندِ اسارتِ مجنون بدل گشت، چیست؟

نکته ادبی: طرّه به معنای زلفی است که بر پیشانی می‌افتد. سلسله در اینجا به معنای زنجیر و نماد اسارت است.

آرایه‌های ادبی

استعاره زنجیر دل

زلف معشوق به زنجیری تشبیه شده که دل عاشق را به اسارت می‌کشد.

تلمیح لیلی و مجنون

اشاره به داستان عشقی مشهور ادبیات فارسی.

حسن تعلیل کل بیت

شاعر با طرح پرسشی ظریف، دلیلی زیبا و خیال‌انگیز برای گرفتاری مجنون در بند زلف لیلی می‌آورد.