دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

می‌خواستم از زیبایی لب‌های او سخن بگویم، اما زبانم در دهانم بند آمد و ناتوان شد؛ خواستم نامش را بر زبان بیاورم، اما کلامم در دهانم گم شد و نتوانستم سخن بگویم.

دلی را که از دست داده بودم، در هر پیچ و تاب گیسوی او جستجو می‌کردم که ناگهان نگاهم به جان و هستیِ خودم افتاد و آن را هم از دست دادم و گم کردم.

دری که به سوی مقصود و رسیدن به معشوق باز می‌شود، چه زمانی برای عاشقانِ بیچاره باز خواهد شد؟ چرا که کلیدِ بخت و اقبالشان در گرد و غبارِ آستانه‌ی خانه‌ی زیبارویان گم شده است و دستشان به جایی نمی‌رسد.