دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

امیرخسرو دهلوی

گزیدهٔ غزل ۲۳۹

امیرخسرو دهلوی
کجاست ساقی بیدار بخت و خواب آلود که بهر دادن جام شراب برخیزد
غلام نرگس مستم که بامداد پگاه قدح بدست گرفته زخواب برخیزد

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این اشعار در فضای تغزلی و رندانه‌ی کلاسیک سروده شده است؛ جایی که شاعر با لحنی مشتاقانه، در جستجوی ساقی و مِیِ صبحگاهی است تا رخوت شبانه را بزداید و روز خود را با نشاط آغاز کند.

تصویرسازی‌ها حول محور چشم‌های خمار و مستی‌آور و پیوند آن با لذت‌های دنیوی شکل گرفته است که نمادی از حال‌خوشی و بی‌خبریِ رندانه است.

معنای روان

کجاست ساقی بیدار بخت و خواب آلود که بهر دادن جام شراب برخیزد

ساقیِ خوش‌اقبال و در عین حال خواب‌آلود کجاست؟ امیدوارم او از خواب بیدار شود و برای دادن جام شراب به من، از جای برخیزد.

نکته ادبی: تضاد میان بیدار‌بخت بودن (خوش‌اقبال) و خواب‌آلود بودن، حالتی متناقض و لطیف به تصویرِ ساقی بخشیده است.

غلام نرگس مستم که بامداد پگاه قدح بدست گرفته زخواب برخیزد

من بنده‌ی چشمان مست و زیبای آن کسی هستم که صبح زود، در حالی که هنوز خواب‌آلود است، قدح شراب به دست از بستر برمی‌خیزد.

نکته ادبی: نرگس مست در ادبیات فارسی کنایه از چشمانِ خمار و زیبایی است که مستی را به بیننده القا می‌کند.

آرایه‌های ادبی

تضاد بیدار بخت و خواب آلود

شاعر با کنار هم قرار دادن دو مفهوم متضاد، وضعیتِ دوگانه‌ی ساقی را هنرمندانه توصیف کرده است.

استعاره و کنایه نرگس مست

اشاره به چشمانِ خمار و فریبنده‌ی معشوق که به گل نرگس تشبیه شده است.