دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۲۱۵
امیرخسرو دهلویدرک و برداشت
هوش مصنوعیدرونمایه و پیام
این بیت بیانگر استیصال عمیق و شوریدگی کسی است که در بند عشق تمامی دارایی های وجودی خویش از قوای عقلانی و فکری تا توان روحی و صبر و شکیبایی را از دست داده است
شاعر در این کلام با تأکیدی مبالغه آمیز بر ویرانی درونی اش خود را در تجربه این حجم از رنج و بی قراری بی همتا می داند و دلی را که این چنین از هم گسسته باشد در دیگران سراغ ندارد
معنای روان
تمام توانایی های فکری و روانی ام از عقل و دانش گرفته تا صبر و طاقت همه از کف رفته اند و دیگر اثری از آنها نیست به درستی که هیچ کس دلی چنین درمانده و ویران همچون دل من ندارد
نکته ادبی: در این بیت واژه خراب استعاره از دلی است که بر اثر فشار عشق از تعادل طبیعی خارج شده و به ویرانه ای بدل گشته است
آرایههای ادبی
استفاده از واژه نه در ابتدای چهار عبارت برای تأکید بر نفی مطلق توانمندی های شاعر و القای حس تهی دستی اوست
ادعای انحصار این حد از پریشانی در دل شاعر برای بزرگ نمایی عمق رنجی است که او در عشق می کشد