دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

از معشوق پرسیدم که چگونه عاشقان را می‌کشی و دوباره زنده می‌کنی؟ او با بی‌اعتنایی، تنها به یک پاسخ اکتفا کرد که همانا کشتن است و دیگر پاسخی برای توجیه کار خود نداد.

ای چشمان من، از این پس اشکِ خود را نگه دارید و نبارید؛ چرا که آتشِ عشق به خرمنِ هستیِ من رسید و درنگ نکرد و همه را سوزاند.

دیگران مرا پند می‌دهند که به معشوق نگاه نکن تا از فتنه‌ها و بلاهای عشق در امان بمانی؛ من بسیار تلاش کردم که به این حرف گوش دهم، اما دلم تاب نیاورد و نتوانست در برابرِ کششِ نگاهِ او آرام بگیرد.