دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

دل دوباره بیدار و هوشیار شده است؛ اما این محبوب کیست که دارد به سوی من می‌آید؟ منِ بیمار نیز که از عشقِ تو رنجور بودم، به هوش آمده‌ام؛ اما آیا دارویی برای دردم از راه می‌رسد؟

ای دل! مگر تو پیش از این نمی‌گفتی که اکنون هنگامِ مرگ نزدیک است و باید خود را برای آن آماده کنی؟ پس چرا حالا که لحظه‌ی دیدارِ آن جانِ جانان فرا رسیده، هنوز برای رفتن و دل‌کندن، اسباب و مقدماتِ لازم را مهیا نکرده‌ای؟

او خودش نامه‌ی اعمالِ مرا برای بازخواست و قصاص آورده است؛ راستی، این پیک و فرستنده‌ی فرمانی که به کنارِ خاکِ مزارِ من می‌آید، کیست و چه دستوری دارد؟

به او گفتم که می‌خواهم جانم را در آتشِ درخشانِ صورتِ زیبای تو بسوزانم؛ او در پاسخ گفت: چرا پروانه‌ی وجودِ تو، غمِ عشق را نمی‌یابد و در این آتش نمی‌سوزد؟

به او گفتم که می‌خواهم در مجلسِ خصوصیِ تو محرمِ اسرار باشم؛ اما او پاسخ داد که در جمعِ خاصِ ما، جایی برای فردِ دیوانه و شوریده وجود ندارد و شایسته‌ی این حریم نیست.