دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

رنج و آزارى که انسان از جانب تو تحمل می‌کند، دیگر نامش ستم نیست؛ چرا که رفتارِ بی‌رحمانه‌ی تو چنان شیرین و دلپذیر است که نمی‌توان آن را چیزی جز لطف و مهربانی دانست.

برای اینکه غمِ درونی من را درک کنی و به عمقِ آن باور بیاوری، لازم است کسی مانند خودم باشی. تو که اکنون در عالمِ بی‌خبری، دیوانگی و مستی غرق هستی، توانِ درکِ دردهای سنگینِ مرا نداری و گفتنِ این غم به تو بی‌فایده است.

جنگجویی که برای دفاع از عقاید خود می‌جنگید، کاهنی را می‌کشت. آن کاهن در پاسخ گفت که به خاطر نجاتِ جان و زنده ماندن، نمی‌توان دست از معبود و باورهای قلبی خود برداشت.