دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

این بیت نمایانگر اوج شیفتگی و تمرکز مطلق عاشق بر معشوق است. شاعر به تصویر می‌کشد که چگونه دل‌بستگی عمیق، انسان را از هیاهوی جهان پیرامون و قضاوت‌های دیگران بی‌نیاز می‌سازد.

در این فضای عاشقانه، نه کینه و طعنه‌ی دشمنان و نه دلسوزی‌ها و پندهای دوستان، هیچ‌کدام توان نفوذ به حریم خلوت عاشق را ندارند؛ چرا که تمام وجود او در گرو نگاه به معشوق است و دیگر گوشی برای شنیدنِ غیر باقی نمانده است.