دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

در این ابیات، شاعر به توصیف حال‌وهوای درونیِ عاشقِ دل‌خسته می‌پردازد که در پی ستمِ زیبارویان، تمام هستی و پادشاهیِ قلبش را از کف داده است. او با زبانی صریح، مخاطب را به دوری از نااهلان فرا می‌خواند تا در فضای مسمومِ کلامِ بی‌خبران، حقیقتِ نابِ عشق را گم نکند.

تم اصلی اثر، تمایز میان حقیقتِ والای عشق و سخنانِ عامیانه و بی‌بنیاد است. شاعر با بهره‌گیری از ارجاعاتِ مقدس و استعاراتِ پادشاهی، بر این نکته تأکید می‌کند که عشقِ حقیقی، برتر از قصه‌ها و افسانه‌هایی است که بر سر زبان‌هاست و برای درک آن، باید از نگاهِ سطحیِ مدعیانِ دروغین دوری جست.