دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

شب‌های جدایی از معشوق برای من به قدری سخت و جان‌کاه است که حتی از سختی‌های هولناک روز رستاخیز نیز دشوارتر به نظر می‌رسد؛ در چنین وضعیتی، چشمان من از شدتِ رنج و گریه، غرق در خونِ دل شده است.

طراوت و شادابی چهره تو به اندازه‌ای است که گل‌های سیراب و تازه نیز بر آن حسادت می‌ورزند؛ تبسم و خنده دهان تو نیز چنان دل‌نشین و شیرین است که صندوقچه شکر در برابر آن شرمنده است.

ای نسیم صبا، اگر گذرت به کوی محبوب افتاد، لطف کن و پیامِ دردآلودِ ما را به آن کسی برسان که در بی‌خبری مطلق است و هیچ خبری از احوالِ پریشانِ ما ندارد.

مردمانِ عامی منکرِ حقیقت و قدرت عشق هستند، در حالی که من جانِ خود را در راه این عشق باخته‌ام؛ روش و مسلکِ ما عاشقانه و متفاوت از دیدگاهِ عقلانی و سردِ مردم است.