دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

امیرخسرو دهلوی

گزیدهٔ غزل ۵۵

امیرخسرو دهلوی
زین سان که بکشتی بشکر خنده جهانی خواهم که به دندان کشم از لعل تو کین ها

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این بیت در فضای عاشقانه و با زبانی جسورانه، به تأثیر ویرانگر اما دل‌فریبِ زیبایی و خنده‌های معشوق بر جان و دل عاشقان می‌پردازد. شاعر در این فضای عاطفی، میانِ رنجِ ناشی از بی‌توجهی معشوق و میل به وصال، پلی می‌زند و انتقام‌جویی را بهانه‌ای برای نزدیک شدن، بوسیدن و چشیدنِ لبِ شیرین او قرار می‌دهد.

معنای روان

زین سان که بکشتی بشکر خنده جهانی خواهم که به دندان کشم از لعل تو کین ها

بدین‌گونه که تو با آن خنده‌های شیرین و دل‌فریبت، خیلِ عاشقان را از پا درآورده و کشته‌ای، من مشتاقم که برای انتقام گرفتن از آن لب‌های سرخ و آتشینت، آن‌ها را با دندان بگیرم.

نکته ادبی: در این بیت، واژه «لعل» استعاره از لب سرخ معشوق است و «کشتن» به معنای سلبِ طاقت و اختیار از عاشق به کار رفته است.

آرایه‌های ادبی

استعاره لعل

به معنای لب سرخ معشوق که از نظر رنگ و ارزش به سنگ قیمتی لعل تشبیه شده است.

کنایه به دندان کشیدن کین

کنایه از انتقام گرفتن و در اینجا به‌طور خاص اشاره به اشتیاقِ بوسیدن و گزیدنِ لب معشوق برای تسکین درد است.

اضافه تشبیهی شکر خنده

خنده به شکر تشبیه شده تا شیرینی و دل‌فریبی آن نشان داده شود.