دیوان اشعار - غزلیات (گزیدهٔ ناقص)

آیا باخبری که من چنان در بندِ عشقِ تو گرفتارم که دیگر هیچ شناختی از خود ندارم؟ دمی بر من بگذر و نظری افکن، چرا که از شدتِ اندوهِ دوری تو، توانِ حرکت و رفتن از من سلب شده است.

اگر در راهِ عشقِ تو جانم را از دست بدهم، جای شگفتی نیست؛ چرا که تنها هوای تو را در سر دارم و دلبسته به آرزوی وصال تو هستم و دیگر اندیشه و دلبستگی به جان و هستیِ خود ندارم.

در نبودِ چهره‌ی زیبای تو، مدام اشک می‌ریزم و با این کار، گل‌زارِ خاطراتت را پرورش می‌دهم؛ اکنون جز این اشتغال به یادِ تو و گریستن، وظیفه و دغدغه‌ی دیگری در این جهان ندارم.