رباعیات

ابوسعید ابوالخیر

رباعی شمارهٔ ۳۷۷

ابوسعید ابوالخیر
شوخی که به دیده بود دایم جایش شوخی که به دیده بود دایم جایش
شوخی که به دیده بود دایم جایش رفت از نظرم سر و قد رعنایش
رفت از نظرم سر و قد رعنایش
رفت از نظرم سر و قد رعنایش
گشت از پی او قطره ز نان مردم چشم گشت از پی او قطره ز نان مردم چشم
گشت از پی او قطره ز نان مردم چشم چندان که زاشک آبله شد بر پایش
چندان که زاشک آبله شد بر پایش
چندان که زاشک آبله شد بر پایش