رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۲
ابوسعید ابوالخیر
عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست
عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست
عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست
عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست
عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست
تا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست
تا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست
تا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست
تا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست
تا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست
اجزای وجودم همگی دوست گرفت
اجزای وجودم همگی دوست گرفت
اجزای وجودم همگی دوست گرفت
اجزای وجودم همگی دوست گرفت
اجزای وجودم همگی دوست گرفت
نامیست ز من بر من و باقی همه اوست
نامیست ز من بر من و باقی همه اوست
نامیست ز من بر من و باقی همه اوست
نامیست ز من بر من و باقی همه اوست
نامیست ز من بر من و باقی همه اوست