رباعیات
رباعی شمارۀ ۲۲
عبدالقهّار عاصی
تا دره تهی شد از صدای دل دوست
من ماندم و درد بی دوای دل دوست
زنهار اگر دمی به سر خواهم برد،
جز با غم دوست، جز برای دل دوست