رباعیات
رباعی شمارۀ ۱۴
عبدالقهّار عاصی
بی گریه و سوز و ساز محزون خفته
چون عاشق یار مرده در خون خفته
آهسته قدم گذار از پهلویش
کابل به هزار زخم در خون خفته