رباعیات
رباعی شمارۀ ۴
عبدالقهّار عاصی
گیرم که چمن چمن بهار آرد گل
بشکفته قیامتی به بار آرد گل
شایستهٔ گور عاشقی گر نشود
ای سبزه جوانی به چه کار آرد گل؟