غزلها
یا علی
عبدالقهّار عاصی
من و ذکر نام تو یا علی، که کشانی ام به هدایتی
مگر از تو چشم عنایتی، برساندم به ولایتی
همه تن خلوص و ارادتم، به مقام فضل و کرامتت
که ز جمع خاص محمدی، تو نمونه ای تویی آیتی
سر راه باد سحر منم، بنشسته دیدهٔ تر منم
که ز باغ فضل تو بو برم، به اشارتی به کنایتی
سر و پا امیدم و آرزو، سر و پا تپیدن و جست و جو
که از آستان جلال تو، رسدم پیام حمایتی
بر و دوش بام فلک علی، پر و بال مرغ و ملک علی
به سخا و لطف محک علی، چه حدوده ای، چه نهایتی!