در اصطلاح فقهی به زمین های کشاورزی در مصر اطلاق میگشت که ملک دولت بود و مردم به اذن حکومت حق بهره برداری بودند ،این اذن برای بهره برداری به موجب عقدی که به آن غاروقه میگفتن محقق میگشت.