فرهنگ دهخدا

[خَ / خُ] (اِ) پاک کردن باغ و بستان و کشت زار از علف هرزه و خار و خلاشه (از شرفنامهء منیری) (برهان قاطع) (ناظم الاطباء) (فرهنگ جهانگیری) : باغ دین و کشت دولت را بتیغ کرده از خار و خس اعدا ختار فرخاری (از فرهنگ جهانگیری) این کلمه و می گیرند قدما آنها را بصورت مصدر معنی کرده اند « کردن » نظائر آن چون مکملی از قبیل.

[خَتْ تا] (ع ص) فریبنده مکّ ار غدرکننده غدّار (از منتهی الارب) (از ترجمان عادل) (از اقرب الموارد) (تاج العروس) (از متن اللغه) (لسان العرب) : و اذا غشیهم موج کالظلل دعوا الله مخلصین له الدین فلما نجیهم الی البر فمنهم مقتصد و ما یجحد بایاتنا الا (31/ کل ختار کفور (قرآن 32.