فرهنگ دهخدا

(ترکی، اِ) خواجه. کیا. مهتر. سراکار. سرکار. بزرگ. سَر. سَرور. میر. میره. خداوند. خداوندگار. سیّد. مولی. صاحب. و در صدر یا ذیل نامهای خاص، کلمهء تعظیم است.
-آقابالاسر؛ مدعی سری و مهتری بر کسی بی سود و نفعی برای آن کس: آقابالاسر لازم ندارم.
-مثل آقاها؛ در تداول خانگی، مؤدّب. موقّر.
آقا.
(اِخ) نام قلعه ای بکرمان. رجوع به کلاتهء آقا شود.