آبک
فرهنگ دهخدا
[بَ] (اِ مرکب) جیوه. سیماب. آبَق. زیبق، باصطلاح کیمیاگران. (تحفه) :
مِسّ وجود من شود از می بسان زر
گویی که می چو آبک از اجزای کیمیاست.
خجسته.
مِسّ وجود من شود از می بسان زر
گویی که می چو آبک از اجزای کیمیاست.
خجسته.
آبک
فرهنگ دهخدا
[بَ] (ع صوت) وَیْلَک. هلاک باد ترا.
آبک
فرهنگ دهخدا
[بَ] (اِخ) نام جائی است.
آبک
فرهنگ دهخدا
[بَ / بِ / بُ] (اِ) آبله. جدری.
آبک
فرهنگ دهخدا
[بُ] (ص) هر چیز پرآب. (از برهان).