FLUOXETINE 10MG
فرهنگ دارویی
موارد مصرف: فلوكستين براي درمان بیماریهای افسردگي، پرخوری عصبی و وسواس تجويز میشود.
هشدار: در صورت وجود بيماري قلبي، صرع، درمان همزمان با الكتروشوك، سابقه مانيا، نارسايي كبد و كليه با احتياط فراوان مصرف شود.
عوارض: در صورت وجود بيماري قلبي، صرع، درمان همزمان با الكتروشوك، سابقه مانيا، نارسايي كبد و كليه با احتياط فراوان مصرف شود.
تداخل دارویی: اين دارو اثر وارفارين را افزايش ميدهد. درمصرف همزمان با مهاركنندههاي مونوآمين اكسيداز، اثرات مركزي اين داروها افزايش مييابد و خطر سميت وجود خواهد داشت. غلظت پلاسمايي بعضي از داروهاي ضدافسردگي سهحلقهاي توسط اين دارو افزايش مييابد. اين دارو با تغییر آستانه تشنج و نيز با افزايش غلظت پلاسمايي كاربامازپين و فنيتوئين اثر داروهاي ضدصرع را تغيير ميدهد. اين دارو غلظت پلاسمايي هالوپريدول را افزايش ميدهد. مصرف همزمان اين دارو با داروهاي دوپامينرژيك موجب تحريك CNS و زيادي فشار خون می-گردد. مصرف همزمان اين دارو باليتيم خطر سميت CNS را افزايش ميدهد. نيمهعمر آلپرازولام در صورت مصرف همزمان با اين دارو ممكن است افزايش يابد.
نکات: 1- در صورت بروز بثورات جلدي، مصرف دارو بايد متوقف شود. 2- اگر تشنجات صرعي با مصرف اين دارو بدتر شدند، مصرف دارو بايد قطع شود. 3- از قطع ناگهاني مصرف اين دارو بايد اجتناب شود. 4- مصرف اين دارو حداقل 2 هفته پس از قطع مصرف داروهاي مهاركننده آنزيم مونوآمين اكسيداز بايد صورت پذيرد. 5- مصرف داروهاي مهاركننده آنزيم مونوآمين اكسيداز بايد حداقل پنج هفته پس از قطع مصرف اين دارو، شروع شود. 6- اين دارو داراي نيمه عمر طولاني است که در تنظيم مقدار مصرف بايد مد نظر باشد. 7- براي درمان افسردگي ممكن است حداقل 4 هفته و براي درمان اختلالات وسواسی ممكن است حداقل 5 هفته زمان لازم باشد. 8- به دليل بروز خوابآلودگي، نارسايي درتصميمگيري، تفكر و مهارتهاي حركتي، هنگام رانندگي يا كار با ماشينآلاتي كه نياز به هوشياري دارند، بايد احتياط نمود.
هشدار: در صورت وجود بيماري قلبي، صرع، درمان همزمان با الكتروشوك، سابقه مانيا، نارسايي كبد و كليه با احتياط فراوان مصرف شود.
عوارض: در صورت وجود بيماري قلبي، صرع، درمان همزمان با الكتروشوك، سابقه مانيا، نارسايي كبد و كليه با احتياط فراوان مصرف شود.
تداخل دارویی: اين دارو اثر وارفارين را افزايش ميدهد. درمصرف همزمان با مهاركنندههاي مونوآمين اكسيداز، اثرات مركزي اين داروها افزايش مييابد و خطر سميت وجود خواهد داشت. غلظت پلاسمايي بعضي از داروهاي ضدافسردگي سهحلقهاي توسط اين دارو افزايش مييابد. اين دارو با تغییر آستانه تشنج و نيز با افزايش غلظت پلاسمايي كاربامازپين و فنيتوئين اثر داروهاي ضدصرع را تغيير ميدهد. اين دارو غلظت پلاسمايي هالوپريدول را افزايش ميدهد. مصرف همزمان اين دارو با داروهاي دوپامينرژيك موجب تحريك CNS و زيادي فشار خون می-گردد. مصرف همزمان اين دارو باليتيم خطر سميت CNS را افزايش ميدهد. نيمهعمر آلپرازولام در صورت مصرف همزمان با اين دارو ممكن است افزايش يابد.
نکات: 1- در صورت بروز بثورات جلدي، مصرف دارو بايد متوقف شود. 2- اگر تشنجات صرعي با مصرف اين دارو بدتر شدند، مصرف دارو بايد قطع شود. 3- از قطع ناگهاني مصرف اين دارو بايد اجتناب شود. 4- مصرف اين دارو حداقل 2 هفته پس از قطع مصرف داروهاي مهاركننده آنزيم مونوآمين اكسيداز بايد صورت پذيرد. 5- مصرف داروهاي مهاركننده آنزيم مونوآمين اكسيداز بايد حداقل پنج هفته پس از قطع مصرف اين دارو، شروع شود. 6- اين دارو داراي نيمه عمر طولاني است که در تنظيم مقدار مصرف بايد مد نظر باشد. 7- براي درمان افسردگي ممكن است حداقل 4 هفته و براي درمان اختلالات وسواسی ممكن است حداقل 5 هفته زمان لازم باشد. 8- به دليل بروز خوابآلودگي، نارسايي درتصميمگيري، تفكر و مهارتهاي حركتي، هنگام رانندگي يا كار با ماشينآلاتي كه نياز به هوشياري دارند، بايد احتياط نمود.