بایووکسامین
فرهنگ دارویی
موارد مصرف: ين دارو در درمان وسواس و افسردگی به كار میرود.
هشدار: 1- در بيماران مبتلا به نارسايي كبدي يا سابقه حمله عصبي با احتياط فراوان مصرف شود. 2- به دليل تمايل به خودكشي در اين بيماران بايد كمترين مقدار ممكن از دارو در اختيار بيمار قرار گيرد.
عوارض: 1- در بيماران مبتلا به نارسايي كبدي يا سابقه حمله عصبي با احتياط فراوان مصرف شود. 2- به دليل تمايل به خودكشي در اين بيماران بايد كمترين مقدار ممكن از دارو در اختيار بيمار قرار گيرد.
تداخل دارویی: اين دارو غلظت پلاسمايي فنيتوئين، كينيدين، هالوپریدول، سيزاپرايد،ترفنادين، آلپرازولام، تريازولام، ديازپام، ميدازولام،پروپرانولول، متوپرولول، كافئين، تئوفيلين، كاربامازپين، كلوزاپين، متادون و وارفارين را افزايش ميدهد. مصرف همزمان اين دارو با داروهاي ضدافسردگي سهحلقهاي و داروهاي مقلد سروتونين موجب تشديد عوارض جانبي دارو می-شود. مصرف اين دارو همزمان با مهاركنندگان مونوآمين اكسيداز میتواند منجر به واكنش-هاي خطرناك كشنده شود. مصرف همزمان الكل میتواند موجب تضعيف شديد CNS گردد. مصرف همزمان اين دارو با ديلتيازم موجب بروز براديكاردي میشود.
نکات: 1- در صورت مصرف همزمان فلووكسامين با بتابلاکرها، تئوفيلين، كاربامازپين، كلوزاپين، متادون و ديلتيازم مقدارمصرف اين داروها را بايد كاهش داد. 2- در بيماران مبتلا به اختلال كبدي، مقدار مصرف دارو را بايد كاهش داد. 3- در صورت تجويز بلندمدت اين دارو براي كودكان، بايد پارامترهاي رشد را كنترل كرد. 4- حداقل 14روز فاصله زماني بين مصرف مهاركنندههاي مونوآمين اكسيداز و فلووكسامين بايد در نظر گرفته شود. 5- مصرف اين دارو بايد به تدريج قطع شود. در هر7 -5 روز يك بار، مقدار مصرف را بايد به ميزان 50 میلیگرم كاهش داد. 6- برای دستيابي به اثرات درماني دارو ممكن است چند هفته زمان لازم باشد. 7- در صورت بروز بثورات پوستي، كهير يا ساير واكنشهاي آلرژیک پوستي به پزشك مراجعه شود. 8- به دليل عوارض خوابآلودگي، اختلال بينايي و اختلال در فكركردن هنگام رانندگي يا انجام كارهايی كه نياز به هوشياري و دقت دارند بايد احتياط كرد.
هشدار: 1- در بيماران مبتلا به نارسايي كبدي يا سابقه حمله عصبي با احتياط فراوان مصرف شود. 2- به دليل تمايل به خودكشي در اين بيماران بايد كمترين مقدار ممكن از دارو در اختيار بيمار قرار گيرد.
عوارض: 1- در بيماران مبتلا به نارسايي كبدي يا سابقه حمله عصبي با احتياط فراوان مصرف شود. 2- به دليل تمايل به خودكشي در اين بيماران بايد كمترين مقدار ممكن از دارو در اختيار بيمار قرار گيرد.
تداخل دارویی: اين دارو غلظت پلاسمايي فنيتوئين، كينيدين، هالوپریدول، سيزاپرايد،ترفنادين، آلپرازولام، تريازولام، ديازپام، ميدازولام،پروپرانولول، متوپرولول، كافئين، تئوفيلين، كاربامازپين، كلوزاپين، متادون و وارفارين را افزايش ميدهد. مصرف همزمان اين دارو با داروهاي ضدافسردگي سهحلقهاي و داروهاي مقلد سروتونين موجب تشديد عوارض جانبي دارو می-شود. مصرف اين دارو همزمان با مهاركنندگان مونوآمين اكسيداز میتواند منجر به واكنش-هاي خطرناك كشنده شود. مصرف همزمان الكل میتواند موجب تضعيف شديد CNS گردد. مصرف همزمان اين دارو با ديلتيازم موجب بروز براديكاردي میشود.
نکات: 1- در صورت مصرف همزمان فلووكسامين با بتابلاکرها، تئوفيلين، كاربامازپين، كلوزاپين، متادون و ديلتيازم مقدارمصرف اين داروها را بايد كاهش داد. 2- در بيماران مبتلا به اختلال كبدي، مقدار مصرف دارو را بايد كاهش داد. 3- در صورت تجويز بلندمدت اين دارو براي كودكان، بايد پارامترهاي رشد را كنترل كرد. 4- حداقل 14روز فاصله زماني بين مصرف مهاركنندههاي مونوآمين اكسيداز و فلووكسامين بايد در نظر گرفته شود. 5- مصرف اين دارو بايد به تدريج قطع شود. در هر7 -5 روز يك بار، مقدار مصرف را بايد به ميزان 50 میلیگرم كاهش داد. 6- برای دستيابي به اثرات درماني دارو ممكن است چند هفته زمان لازم باشد. 7- در صورت بروز بثورات پوستي، كهير يا ساير واكنشهاي آلرژیک پوستي به پزشك مراجعه شود. 8- به دليل عوارض خوابآلودگي، اختلال بينايي و اختلال در فكركردن هنگام رانندگي يا انجام كارهايی كه نياز به هوشياري و دقت دارند بايد احتياط كرد.