اژکهن
معنی
(صفت) [قدیمی]
[ažkahan] = اژکهان
جست و جوی دقیق
اژکهن
فرهنگ عمید
(صفت) [قدیمی]
[ažkahan] = اژکهان
[ažkahan] = اژکهان
اژکهن
فرهنگ دهخدا
[اَ کَ هَ / اَ کَ] (ص) کاهل. بیکار. (صحاح الفرس) (فرهنگ اسدی نخجوانی) (اوبهی) (برهان) (سروری). باطل. (اوبهی) (برهان). تنبل. مهمل. (برهان). جمند. (جهانگیری) :
بدل ربودن جلدی(1) و شاطری ای مه
ببوسه دادن جان پدر بس اژکهنی.
شاکر بخاری.
رخش با او لاغر و شبدیز با او کندرو
ورد با او راجل و یحموم با او اژکهن.
منوچهری.
تن از اژکهن در دوزخ درونست
ولی یک پایش از آتش برونست.
زراتشت بهرام.
اژکهن بگمان من تصحیف وژکهن است، چه در سه نسخهء قدیمی و خوشخط که از مهذب الاسماء نزد من است همه جا وژکهن است و شعر منوچهری هم وژکهن بوده است نه اژکهن و اژگهن را هم که کاهل و کند ترجمه می کنند غلط است، چه اژکهن سنگ بزرگ و صخره است و مجازاً، بمعنی کاهل و تنبل استعمال شده است در شعر منوچهری.
(1) - ن ل: جلاد.
بدل ربودن جلدی(1) و شاطری ای مه
ببوسه دادن جان پدر بس اژکهنی.
شاکر بخاری.
رخش با او لاغر و شبدیز با او کندرو
ورد با او راجل و یحموم با او اژکهن.
منوچهری.
تن از اژکهن در دوزخ درونست
ولی یک پایش از آتش برونست.
زراتشت بهرام.
اژکهن بگمان من تصحیف وژکهن است، چه در سه نسخهء قدیمی و خوشخط که از مهذب الاسماء نزد من است همه جا وژکهن است و شعر منوچهری هم وژکهن بوده است نه اژکهن و اژگهن را هم که کاهل و کند ترجمه می کنند غلط است، چه اژکهن سنگ بزرگ و صخره است و مجازاً، بمعنی کاهل و تنبل استعمال شده است در شعر منوچهری.
(1) - ن ل: جلاد.
اژکهن
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
اژکهن
(ص)ئاوار، ئێرهتی، باپیڤان، بارگران، بارووتە، بارهنگڤ، برانگوك، برانگەك، بڵح، بلەوحەز، بەرانگك، بەربەرۆشک، بەخاوەخاو، بەقۆنەقۆن، بەقوونەقوون، بێتان، بێعار، بێ غیرهت، بێقوونو هونەر، بێقوونهبان، بێکارە، بێکنگهبان، بێنرخوهەرزە، بێهونەر، بێهێز، پالۆ، پت، پرپۆڵ، پفیو، پنتی، پهتیارە، پەڵخەگامێش، پەلشتی، پێگران، تاوێر، تخل، تڕاڵ، ترغەڵ، تلار، تلاوتل، تلواتل، تمبال، تۆڕتۆڕە، تورووندی، تهپ، تهپلۆس، تەرال، تەڕاڵ، تەمبەڵ، تەمەڵ، تەواساو، تەوەزەل، تەوەل، چەل، خاڤ، خاو، خاولیچک، خاووخلیچک، خرتومرت، خرس، خلی، خنۆک، خۆنەگر، خۆنەگرتوو، خوێڕی، خەم سارد، خێڕۆ، داهێزاو، درەنگخێز، دەستگران، زەمتە، ژەڵمو، ساتۆر، سس، سست، سستهپەلە، سڵپ، سەرگران، شست، شل، شلک، شلو شەوێق، شلو ول، شلهپهتە، شەختۆ، شەلهپهتە، فرە، فسۆس، فل، ڤز، قنگقورس، قوونپان، قوونزەمر، قوونفرە، قوونگران، قەڵب، کاسول، کالووم، کاهێڵ، کاییڵ، کهپەر، کەهال، کەهێل، گانگیر، گران، گریس، گۆنگرۆ، گلاوگل، گۆهپان، گەندەل، گەوش، گەوشەک، گێرەنەکەر، لۆژ، لەشقورس، لەشگران، لەشە، ماتۆرا، ماتۆرە، مەرش، مەرشۆ، مەست، ناعس، ناقایم، نەووش، ودە، وڵووڵ، هڕ، هەستیگران، هەمین،
(ص)ئاوار، ئێرهتی، باپیڤان، بارگران، بارووتە، بارهنگڤ، برانگوك، برانگەك، بڵح، بلەوحەز، بەرانگك، بەربەرۆشک، بەخاوەخاو، بەقۆنەقۆن، بەقوونەقوون، بێتان، بێعار، بێ غیرهت، بێقوونو هونەر، بێقوونهبان، بێکارە، بێکنگهبان، بێنرخوهەرزە، بێهونەر، بێهێز، پالۆ، پت، پرپۆڵ، پفیو، پنتی، پهتیارە، پەڵخەگامێش، پەلشتی، پێگران، تاوێر، تخل، تڕاڵ، ترغەڵ، تلار، تلاوتل، تلواتل، تمبال، تۆڕتۆڕە، تورووندی، تهپ، تهپلۆس، تەرال، تەڕاڵ، تەمبەڵ، تەمەڵ، تەواساو، تەوەزەل، تەوەل، چەل، خاڤ، خاو، خاولیچک، خاووخلیچک، خرتومرت، خرس، خلی، خنۆک، خۆنەگر، خۆنەگرتوو، خوێڕی، خەم سارد، خێڕۆ، داهێزاو، درەنگخێز، دەستگران، زەمتە، ژەڵمو، ساتۆر، سس، سست، سستهپەلە، سڵپ، سەرگران، شست، شل، شلک، شلو شەوێق، شلو ول، شلهپهتە، شەختۆ، شەلهپهتە، فرە، فسۆس، فل، ڤز، قنگقورس، قوونپان، قوونزەمر، قوونفرە، قوونگران، قەڵب، کاسول، کالووم، کاهێڵ، کاییڵ، کهپەر، کەهال، کەهێل، گانگیر، گران، گریس، گۆنگرۆ، گلاوگل، گۆهپان، گەندەل، گەوش، گەوشەک، گێرەنەکەر، لۆژ، لەشقورس، لەشگران، لەشە، ماتۆرا، ماتۆرە، مەرش، مەرشۆ، مەست، ناعس، ناقایم، نەووش، ودە، وڵووڵ، هڕ، هەستیگران، هەمین،
اژکهن
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
زبان ایرانی
آوایش:
/اَژکَهَن/
صفت:
اژکهن قدیم
1. تنبل، کاهل.
2. :رخش با او لاغر و شبدیز با او کندرو/ ورد با او ارجل و یحموم با او اژکهن. «(منوچهری)»
فرهنگ بزرگ سخن
زبان ایرانی
آوایش:
/اَژکَهَن/
صفت:
اژکهن قدیم
1. تنبل، کاهل.
2. :رخش با او لاغر و شبدیز با او کندرو/ ورد با او ارجل و یحموم با او اژکهن. «(منوچهری)»
فرهنگ بزرگ سخن