آی واژه

(~.) (اِ.) از اقسام پیوند برای اصلاح درخت و مرغوب ساختن میوه آن.

(~.) (اِ.) از اقسام پیوند برای اصلاح درخت و مرغوب ساختن میوه آن.

(اِ کِ نِ) (اِ.) ابزاری فلزی که نجّاران چوب را به وسیله آن سوراخ می‌کنند، بیرم.

(اسم) ‹اسکنک›
[eskene]
١. وسیلۀ فلزی دسته‌داری که نجاران برای سوراخ کردن چوب و یا ایجاد شیار به کار می‌برند.
۲. (کشاورزی) یکی از انواع پیوند که از طریق شکاف دادن تنۀ درخت انجام می‌شود و زمان آن از پانزدهم اسفند تا پانزدهم فروردین است.

ئه‌سکه‌نه‌

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/اِسکِنِه/
اسم:
اسکنه
1. فنی: در (نجاری)، ابزاری فلزی که با آن در چوب شیار، سوراخ ایجاد می‌کنند. (بیرم)، (اسکنع).
2. کشاورزی: از اقسام پیوند برای اصلاح درخت و مرغوب ساختن میوه آن. پیوند شکافی.
3. نجوم: (آلة‌النقاش).

انگلیسی: (chisel)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

(En:chise)

اِسکِنه، بیرم، قلم درز یا چیزِل از ابزارهای دستی است. اسکنه یا مغار ابزاری فلزی از جنس استیل یا فولاد است که درودگران به منظور تزیین، چوب را به وسیله آن تراش می‌دهند. اسکنه لبه پهنی دارد که آن را به آرامی بر روی سطح مورد نظر حرکت می‌دهند و برای حرکت با چکش چوبی کوچکی ضربات ملایمی بر دسته اسکنه وارد می‌کنند. از انواع اسکنه می‌توان به اسکنه جراحی اشاره کرد.