آی واژه

(صفت فاعلی) [عربی. فارسی] [asaf[]angiz] اسف‌آور؛ اسف‌بار؛ آنچه باعث اندوه و افسوس می‌شود؛ دردناک.

(صفت فاعلی) [عربی. فارسی]
[asaf[]angiz] اسف‌آور؛ اسف‌بار؛ آنچه باعث اندوه و افسوس می‌شود؛ دردناک.

اسف انگیز
(افا)بەژان‌‌وئێش، پڕداخ‌ودوخان، پڕدەردوداخ، پڕکوڵ‌‌وزووخاو، پڕکوڵ‌‌وکەسەر، پەژارەهێن، جێگای‌‌داخ، جێگەی ‌داخ، حەیف، خەفه‏ت هێن، خەماوەر، خەماوی، خەمهێن، دیقدیقەدەر، کەسەردەر، مایەیداخ، مخابن، ناخۆش،

ریشه لغت:
فارسی/عربی
آوایش:
/اَسَف/انگیز/
صفت:
اسف‌انگیز
1. تاثرآور، اندوه‌بار، دردناک. (اسف‌آور).
2. :ماجرای اسف‌انگیزی ... در برخورد با چند تن ... بر سر او آمد. «(محمد قاضی)»

فرهنگ بزرگ سخن