آی واژه

(اِ فَ بَ) [ معر. ] (ص مر.) ۱- سپاهبد، سپاهسالار. ۲- عنوان پادشاهان طبرستان.

(اِ فَ بَ) [ معر. ] (ص مر.)

۱- سپاهبد، سپاهسالار.

۲- عنوان پادشاهان طبرستان.

(اسم) (نظامی) [قدیمی]
[esfahbo(a)d] = اسپهبد

[اِ فَ بَ] (ص مرکب، اِ مرکب) بر وزن و معنی اسپهبد است که مطلق سپهسالار باشد. (برهان). سپه سالار. سپاهبد. اسپاهبد. اسپهبد. سپهبد. رجوع به اسپهبد شود. || نامی است مخصوص ملوک فارسیان. (برهان). اسپهبد و اسفهبد لقب عام ملوک جبال طبرستان است. (آثارالباقیه). رجوع به اسپهبد شود.

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِسفَهبَد/
اسم مرکب:
اسفهبد قدیم
1. نظامی: (سپهبد)، (اسپهبد)، (اسپاهبد)، (سپاهسالار).
2. :اسفهبد زمان. «(نخجوانی)»
3. عنوان شاهان (طبرستان).

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین