اسره
معنی
(اسم) [عربی: اسرَة] [قدیمی]
[osre] خاندان؛ دودمان؛ عائله؛ خانواده.
جست و جوی دقیق
اسره
فرهنگ عمید
(اسم) [عربی: اسرَة] [قدیمی]
[osre] خاندان؛ دودمان؛ عائله؛ خانواده.
[osre] خاندان؛ دودمان؛ عائله؛ خانواده.
اسره
فرهنگ دهخدا
[اُ رَ] (ع اِ) دوال. || زره محکم. || جماعت. دودمان. قبیله : الحمد لله الذی اختار محمداً صلی الله علیه و آله و سلم من خیر اسره. (تاریخ بیهقی ص 298). || گروه مردم از خویش و اقارب. || نزدیکان مرد از قوم وی. خویشاوندان. ج، اُسَر. (مهذب الاسماء).
اسره
فرهنگ دهخدا
[اَ سِرْ رَ] (ع اِ) جِ سرّ. میانه های وادی. بهترین جای های وادی. (از منتهی الارب). || جِ سریر. تخت ها. اورنگها :
ناداهم صارخ من بعد ما قبروا
این الاسره و التیجان و الکلل.
|| جِ سرار. شکنهای کف دست و پیشانی. (منتهی الارب) (مؤید الفضلاء).
ناداهم صارخ من بعد ما قبروا
این الاسره و التیجان و الکلل.
|| جِ سرار. شکنهای کف دست و پیشانی. (منتهی الارب) (مؤید الفضلاء).
اسره
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
اسره
(ا)
زرێی پتەو،
ئاتعێاڵ، ئاتوعێاڵ، ئاڵبەچە، بنەماڵە، خانەدان، مالبات،
(ا)
زرێی پتەو،
ئاتعێاڵ، ئاتوعێاڵ، ئاڵبەچە، بنەماڵە، خانەدان، مالبات،
اسره
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اَسِرِّه/
اسم:
اسره قدیم
1. چین و شکنها. آثار (غدر) از اسره پیشانیِ آن ... برخوانده بودم. «(زیدری)»
فرهنگ بزرگ سخن
عربی
آوایش:
/اَسِرِّه/
اسم:
اسره قدیم
1. چین و شکنها. آثار (غدر) از اسره پیشانیِ آن ... برخوانده بودم. «(زیدری)»
فرهنگ بزرگ سخن