آی واژه

(اسم) [عربی: اسرَة] [قدیمی] [osre] خاندان؛ دودمان؛ عائله؛ خانواده.

(اسم) [عربی: اسرَة] [قدیمی]
[osre] خاندان؛ دودمان؛ عائله؛ خانواده.

[اُ رَ] (ع اِ) دوال. || زره محکم. || جماعت. دودمان. قبیله : الحمد لله الذی اختار محمداً صلی الله علیه و آله و سلم من خیر اسره. (تاریخ بیهقی ص 298). || گروه مردم از خویش و اقارب. || نزدیکان مرد از قوم وی. خویشاوندان. ج، اُسَر. (مهذب الاسماء).

[اَ سِرْ رَ] (ع اِ) جِ سرّ. میانه های وادی. بهترین جای های وادی. (از منتهی الارب). || جِ سریر. تخت ها. اورنگها :
ناداهم صارخ من بعد ما قبروا
این الاسره و التیجان و الکلل.
|| جِ سرار. شکنهای کف دست و پیشانی. (منتهی الارب) (مؤید الفضلاء).

اسره
(ا)
زرێی پتەو،
ئات‌عێاڵ، ئات‌وعێاڵ، ئاڵبەچە، بنەماڵە، خانەدان، مالبات،

ریشه‌ لغت:
عربی
آوایش:
/اَسِرِّه/
اسم:
اسره قدیم
1. چین و شکن‌ها. آثار (غدر) از اسره پیشانیِ آن ... برخوانده بودم. «(زیدری)»

فرهنگ بزرگ سخن