آی واژه

(اِ تِ لِ) [ فر. ] (اِ.) گازی است هیدروکربن دار و بد بو، قابل احتراق و با شعله سفید درخشان (وزن اتمی آن ۲۶).

(اِ تِ لِ) [ فر. ] (اِ.) گازی است هیدروکربن دار و بد بو، قابل احتراق و با شعله سفید درخشان (وزن اتمی آن ۲۶).

(اسم) [فرانسوی: acétylène] ‹آستیلن› (شیمی)
[asetilen] گازی بی‌رنگ، سمّی، بدبو، قابل اشتعال، و دارای شعلۀ سفید بسیارروشن که برای روشنایی و جوشکاری فلزات به کار می‌رود؛ اتین.

ریشه‌ لغت:
فرانسوی
آوایش:
/اِستِلِن/
اسم:
آستیلن
1. (شیمی): گازی است هیدروکربن‌دار و بدبو، قابل احتراق و با شعله سفید درخشان (وزن اتمی آن ۲۶). (آستیلن).

فرهنگ لغت معین/ فرهنگ بزرگ سخن