آی واژه

( اِ ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) دست یافتن. ۲- (اِمص.) چیرگی، غلبه.

( اِ ) [ ع. ]

۱- (مص ل.) دست یافتن.

۲- (اِمص.) چیرگی، غلبه.

(اسم مصدر) [عربی: استیلاء]
[estilā] مستولی شدن؛ دست یافتن؛ چیره شدن؛ پیروز شدن؛ چیرگی.

استیلا
(ع/مص‌م)بەسەردازاڵبوون، دەست‌بەسەرداڕۆیشتن، زاڵبوون،

ریشه‌ لغت:
عربی
آوایش:
/اِستِیلا/
اسم مصدر:
استیلا
1. چیرگی، غلبه، تسلط. دست یافتن.
2. :استیلای پادشاهان ایران از ... چین تا آفریقای شمالی کشیده می‌شد. «(مجتبی مینوی)» واژه‌های مشتق شده: (استیلا یافتن)، (استیلا داشتن)، (استیلا گرفتن)، (استیلا آوردن)، (استیلا پیدا کردن)

انگلیسی: (subjection)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین