آی واژه

(اِ) [ ع. ] (مص ل.) سزاوار شدن، واجب و لازم دانستن امری یا چیزی.

(اِ) [ ع. ] (مص ل.) سزاوار شدن، واجب و لازم دانستن امری یا چیزی.

(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی]
[estijāb] سزاوار و مستحق شدن برای کاری یا چیزی.

[اِ] (ع مص) سزاوار شدن. (زوزنی) (تاج المصادر بیهقی) (وطواط). مستحق و سزاوار شدن چیزی را. استحقاق.

استیجاب[ع - مص - ل] (ئیستیجاب - istîcab)پێویست، شایستە بوون.

استیجاب
(ع/مص‌م)ڕەوایی‌پەیداکردن، شیاوی‌وەدەستهێنان،

ریشه‌ لغت:
عربی
آوایش:
/اِستِیجاب/
اسم مصدر:
استیجاب قدیم
1. سزاوار شدن، واجب و لازم دانستن امری یا چیزی.‌(استحقاق).
2. :در عمارت و زراعت بیفزاید و دخل آن هر سال چنانکه شرط واقف است به مصاب استحقاق و مصارف استیجاب رسانَد. «(وطواط)»

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین