آی واژه

(صفت مفعولی) ‹ستوده› [قدیمی] [ostude] ۱. مدح‌شده؛ ستایش‌شده. ۲. پسندیده: ♦ هریکی از دیگری استوده‌تر / در سخا و در وغا و کرّوفر (مولوی۱: ۱۰۶۴).

(صفت مفعولی) ‹ستوده› [قدیمی]
[ostude]
۱. مدح‌شده؛ ستایش‌شده.
۲. پسندیده: ♦ هریکی از دیگری استوده‌تر / در سخا و در وغا و کرّوفر (مولوی۱: ۱۰۶۴).

[اُ دَ / دِ] (ن مف) نعت مفعولی از هر سه صاحب فطنت و صاحب نظر
هر یکی از دیگری استوده تر.مولوی.
استودن. ستوده. ستایش شده :
هر یکی از دیگری استوده تر
در سخا و(1) در وغا و کر و فر.مولوی.
(1) - ن ل: در سخاوت.