آی واژه

(اسم مصدر) [عربی: استنجاء] [estenjā] ۱. (فقه) پاک کردن موضع بول و غایط با آب، کلوخ، یا چیز دیگر. ۲. [قدیمی] رها شدن؛ خلاص شدن.

(اسم مصدر) [عربی: استنجاء]
[estenjā]
۱. (فقه) پاک کردن موضع بول و غایط با آب، کلوخ، یا چیز دیگر.
۲. [قدیمی] رها شدن؛ خلاص شدن.

تاره‌ت

‏اِستنجا
اِستنجا: (اِسْ - تِ - نْ - جَ ا ) چہ دسنماز ءِ پروشگ ءَ رندگوں آپ ءَ شودگ (تازی: استنجاء )

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِستِنجا/
اسم مصدر:
استنجا فقه
1. پاک کردن موضع (ادرار) و‌ (مدفوع) با سنگ یا کلوخ. یا آب.
2. :از کار افتادگان به استنجا و وضو برخاسته ... یا روانه مسجد می‌شدند. «(جعفر شهری)»

فرهنگ بزرگ سخن

استنجا اصطلاح اسلامی برای عمل استفاده از آب برای پاک‌سازی خود پس از ادرار یا دفع مدفوع است. استنجا از سنت‌های پیامبر اسلام است. این عمل به معنای پاک کردن هر آنچه از دستگاه تناسلی یا مقعد خارج شده است با استفاده از آب. دستمال توالت و ابزارهای پاکیزه دیگر مانند سنگ نیز می‌توانند علاوه بر آب برای پاک‌سازی منطقه استفاده شوند. استجمار به عملی مشابه اشاره دارد که تنها از سنگ، دستمال توالت، یا هر چیز پاکی به‌جز آب استفاده می‌شود. هدف از این عمل، از بین بردن ناپاکی و حفظ بهداشت بر اساس قوانین و اصول اسلامی است. در خانه‌ها و کشورهایی با اکثریت مسلمان، آب برای بهداشت توالت به‌عنوان استانداردی پذیرفته شده استفاده می‌شود و از وسایل مختلفی برای حمل آب استفاده می‌شود؛ مانند تابو در جنوب شرقی آسیا، بوتا در غرب آفریقا، یا لوتا در شبه‌قاره هند. همچنین، استفاده از شطاف به‌صورت بین‌المللی رایج است و به‌جای دستمال توالت یا همراه با آن استفاده می‌شود.