آی واژه

(اِ تِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) چنگ در زدن، تمسک جستن. ۲- (اِمص.) تمسک، اعتصام.

(اِ تِ) [ ع. ]

۱- (مص ل.) چنگ در زدن، تمسک جستن.

۲- (اِمص.) تمسک، اعتصام.

(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی]
[estemsāk] متوسل شدن؛ تمسک جستن.

[اِ تِ] (ع مص) چنگ درزدن. (منتهی الارب) (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی) (غیاث). سخت داشتن دست و غیره در چیزها. اعتصام: استمساکاً به؛ تعویلاً به. || احتباس.
-استمساک کردن به؛ دست اندرزدن به.

استمساک[ع - امص - م] (ئیستیمساک - istimsak)دەست خستنی شتێک.

استمساک
(ع/مص‌م)پەنابۆبردن، پێهەڵڕووسکان (بچەبدامن مادرش‌درآویخت: منداڵەکەبەدامێنی دایکی‌هەڵڕووسکا)، چوورکردن، چەنگ ‏‌لێ‌گیر کردن، خۆپێوەهەڵاوەس ین، دەست پێگرتن، دەست لێ ‌بەندکردن، دەستەودامێن‌‌بوون، ڕنەکردن، کردنه‌بیانوو،

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِستِمساک/
اسم مصدر:
استمساک قدیم
1. متوسل شدن.‌ چنگ زدن. تمسک جستن. (تمسک)، (اعتصام).
2. :جز گریز به هنگام و استمساک به (اذیال) شام ... چاره ندید. «(جوینی)»

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین