آی واژه

(اِ تِ لَ) [ ع. استماله ] ۱- (مص م.) دلجویی کردن. ۲- (اِمص.) دلجویی، نوازش. ۳- (مص ل.) میل کردن به سویی.

(اِ تِ لَ) [ ع. استماله ]

۱- (مص م.) دلجویی کردن.

۲- (اِمص.) دلجویی، نوازش.

۳- (مص ل.) میل کردن به سویی.

(اسم مصدر) [عربی: استمالة]
[estemālat] دلجویی کردن.

استمالت[ع - مص - م] (ئیستیمالەت - istimalet)کەسێک بە قسەی خۆش بەلای خۆتدا رابکێشیت.

استمالت
(ع/مص‌م)ئاشتکردنەوەبەقسەی‌خۆش، ئەوەلاونای، بەقسەی‌خۆش بۆلای‌‌خۆ ڕاکێشان، بەخۆشی‌‌دواندن، بەنەرمی ‌‌دواندن، دڵجۆیی، دڵخۆشی، دڵخۆشیدانەوە، دڵداری، دڵدانەوە، دڵنەوایی، دڵوەشی‌‌ئەوەدای، دڵەدڵە، دڵەوەدای، لاواندنەوە، لاواننەوە،

ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اِستِمالَت/
اسم مصدر:
استمالت
1. از مصدر مال؛ دلجویی کردن، نوازش کردن، (دلجویی)، (نوازش). مصدر لازم:
2. میل کردن به سویی. واژه‌های مشتق شده: (استمالت نامه)، (استمالت کردن)

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

(En:propitiation)