آی واژه

(صفت) [عربی: اریحیّ] [قدیمی] [aryahi] جوانمرد.

(صفت) [عربی: اریحیّ] [قدیمی]
[aryahi] جوانمرد.

[اَ یَ حی ی] (ع ص) مرد فراخ خوی. (منتهی الارب). واسع الخلق. مهربان. || جوانمرد. آنکه شاد شود چون عطا دهد. (مهذب الاسماء). مرد شاد بعطا دادن. هرکه از سخاوت پشیمان نشود. که خرّم بود در سخاوت کردن. سخی :
الالمعی الاریحیّ المربحی
واللوذعی الفیلسوف المدره.
عبدالرزاق بن احمد العامری الشاعر.

ریشه‌ لغت:
عربی
آوایش:
/اَریحی/
صفت:
اریحی قدیم
1. سخاوتمند، جوانمرد. (اریحیت).
2. :ذات مولانا امام همام عالِم عامل ... اریحی ... موفق باد. «(عین ماهرو)»

فرهنگ بزرگ سخن