اراذل
معنی
(اَ ذِ) [ ع. ] (ص.) جِ ارذل ؛ ناکسان، زبونان، مردم پست.
هممعنا / پادمعنا
- اجامر، اوباش، سفلگان، فرومایگان، ناکسان
جست و جوی دقیق
اراذل
فرهنگ معین
(اَ ذِ) [ ع. ] (ص.) جِ ارذل ؛ ناکسان، زبونان، مردم پست.
اراذل
فرهنگ عمید
(اسم) [عربی، جمعِ اَرذَل]
[arāzel] مردم پست و فرومایه
[arāzel] مردم پست و فرومایه
اراذل
فرهنگ دهخدا
[اَ ذِ] (ع ص، اِ) جِ اَرذَل. ناکسان. (غیاث اللغات). زبونان. غوغا. سَفَله. فرومایگان: خصم اماثل، فرومایگان و اراذل باشند. (کلیله و دمنه).
- اراذل ناس؛ مردم پست. هَمَج.
- اراذل ناس؛ مردم پست. هَمَج.
اراذل
واژهنامه گوند (کردی به کردی و فارسی به کوردی)
اراذل[ع - ص] (ئەرازیل - erazil)لات و لەوێر، سەرسەری، تڕۆ، هیچ و پوچ.
اراذل
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
اراذل
(ع/ص/ج)کۆی (ارذل): بەرەڵداکان، بەرەڵڵاکان، حەلۆجەلۆ، خەڵکیپەست، خەڵکی سووکوبێمایە، ڕووتەوپووتە، لاتولووت، ناکەسان، ناکەسبەچەوهیچو پووچان، هەرچیپەرچییەکان،
(ع/ص/ج)کۆی (ارذل): بەرەڵداکان، بەرەڵڵاکان، حەلۆجەلۆ، خەڵکیپەست، خەڵکی سووکوبێمایە، ڕووتەوپووتە، لاتولووت، ناکەسان، ناکەسبەچەوهیچو پووچان، هەرچیپەرچییەکان،
اراذل
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
عربی
آوایش:
/اَراذِل/
اسم:
اراذل
1. مردم پست؛ اشخاص فرومایه؛ ناکسان، زبونان. افراد (لمپن).
2. :اراذل به سمت او یورش میآورند. «(سیمین دانشور)» کهنواژه:
3. اراذل ممکن است در (زبان معیار باستان) به صورت (آرا) - (ذِل)؛ یعنی محدوده و قلمروی افراد شجاع و جنگجو بوده است.
انگلیسی: (gangster)
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین/ فرهنگ شمس
(En:gangster)
عربی
آوایش:
/اَراذِل/
اسم:
اراذل
1. مردم پست؛ اشخاص فرومایه؛ ناکسان، زبونان. افراد (لمپن).
2. :اراذل به سمت او یورش میآورند. «(سیمین دانشور)» کهنواژه:
3. اراذل ممکن است در (زبان معیار باستان) به صورت (آرا) - (ذِل)؛ یعنی محدوده و قلمروی افراد شجاع و جنگجو بوده است.
انگلیسی: (gangster)
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین/ فرهنگ شمس
(En:gangster)