آی واژه

( اَ) [ ع. ] (اِ.) جنس، کالا.

( اَ) [ ع. ] (اِ.) جنس، کالا.

(اسم) [عربی]
[asās] لوازم خانه یا محل کار.

کاچال

[اَ] (ع اِ) رخت خانه و قماش خانه. (مؤید).
- اثاث البیت؛ رخت خانه. مبل.
|| همهء مال (از شتر و گوسپند و بنده و کالای خانه). کارفرمای خانه چون دیگ و تبر و غیره. (السامی فی الاسامی) (مهذب الاسماء). متاع. کالا. (دستوراللغه). کاخال. سپار. ج، أئِثَّه، اُثُث. و بعضی گفته اند این کلمه جمعی است بی مفرد.

[اَ] (ع مص) انبوه شدن (گیاه). (منتهی الارب). بسیار شدن. || کلان سرین شدن (زن). (منتهی الارب).

[اِ] (ع ص، اِ) جِ اَثّ و اثیث.

اثاث[ع - ا] (ئەساس - esas)کاڵاو کەلوپەلی نێوماڵ.

اثاث
(ع/ا)ئەسباب، ئەسباباتی‎‌ماڵ، ئەسپابی‎ماڵ، ئەسپابات، بارخانوو، پرتاڵ، پیتۆڵ، خرتوپرتی ‌ناوماڵ، خڕپڕ، خڕوپڕ، دلێ‌‌یانە، ڕیتکوپیتک، ڕیتوپیت، ڕێزەوپێزە، کاڵا، کرتمرت، کەلپەل، کەلوپوور، کەلوپەل، کەلوپیل، کەلومەل، کەله‏پووڕ، کێلوپێل، ماتول، ماڵ، ماڵوحاڵ، مردەماڵ، ناڤماڵ، ناوماڵ، نێوماڵ، ‏وردەوپردە، هێرک،

تێشوک,شمه‌ک

اثاثه , اثاث خانه , سامان , اسباب , وسايل , مبل

گونه‌های دیگر نوشتاری:
(اساس)
ریشه شناسی:
عربی
آوایش:
/اَث/آث/
اسم:
اثاث
1. لوازم خانه یا کار. جنس، اسباب.
2. اسباب و لوازمی که در خانه مورد استفاده قرار می‌گیرد. کهن واژه:
3. اثاث در تلفظ با (اساس) تفاوتی نداشته و در (زبان معیار باستان) به دو صورت قابل تجزیه خواهد بود. اَث - (آث) یا بصورت (اَ) - (ثاث) که این مورد اخیر فاقد مفهوم است. واژه‌های مشتق شده: (اثاثه)، (اثاثیه)، (اثارت)، (اثاث‌کشی)، (اثاث‌البیت)

آلمانی: ( )
اسپانیایی: ( )
انگلیسی: (furniture)
ایتالیایی: ( )
پرتغالی: ( )
روسی: ( )
فرانسوی: ( )
انگلیسی: (paraphernalia)

فرهنگ لغت معین/ فرهنگ بزرگ سخن: ISBN 964-6961-90-8